
hendak seribu daya..
ta nk seribu daley...
btol ka peribahasa tu...
aq pon tatao...
da my lupa da coz time skunk kn cuti kolah..
mlz nk buka buku mua...
hua hua hua hua...
tp bkan tu yg aq nk cita kn ari nie...
ari nie aq nk cita bb apa aq jd penat cm nie...
da 2 ari aq ta kuar umah..
bkan bb mlz or apa...
tp bb kaki aq sakit....
berjalan 1 mlm blek umah dr tapak pesta...
bkan sja2 jalan tp mmg kena jalan bb tada bas...
takn la nk brmlm kt pesta kowt...
gyla ka...
jalan2 tgah mlm dgn harapan dpt blek umah...
aq ngan 17 mber yg len pon jalan kaki blek umah...
suka ta suka...
kitaowg kena wt gak lau nk tdok tat umah mlm tu...
mmg penat jalan kaki dr tapak pesta nk blek umah...
lau dkat tapa la gak..
nie punya la jauh...
tp msa yg pling jauh time kami jln tu time kami lalu tat usm tu...
fuhlamak...
tatao la nk ckp cm mana...
kaki nie mmg da nk trcabut...
lau ada bas time tu...
aq sanggup byar bpa pon aslkn ley blek umah....
mmg tu la kenangan yg pling pahit n pling indah ngan mber2 aq...
bb bnyak bnda yg kami dok smbang...
n bnyak lawak yg kami dok wt....
mmg time tu pling smpoi la...
smpoi bb penat smpai nk mati....